| تبليغات | X |
دلم مي خواهد هميشه زير باران قدم بزنم
چرا دلت مي خواهد هميشه زير باران قدم بزنى ؟
مرا به حال خودم بگذار
...
با اشکهایم
آسمان آبی می سازم
با اشکهایت چگونه آسمان آبی می سازی؟
مرا به حال خودم بگذار
...
با اشكهايم
قایقی قهوه ای می سازم
با اشكهايت چگونه قایقی قهوه ای می سازی؟
گفتم مرا به حال خودم بگذار...
با اشكهايم
جنگل و جزیره می سازم
با اشكهايت چگونه جنگل و جزیره می سازی ؟
چند بار بگويم امشب مرا به حال خودم بگذاريد
اگر مرا به حال خودم بگذاری با اشكهايم درياچه اي مي سازم
كه چادر آسماني آبي بر سرش
كه جنگلي سبز در كنارشو در ميانش جزيره اي مرجاني
و قايقي قهوه اي شناور بر سطح آبهايش
....
بهمين خاطر است كه از اول شب فرياد می زنم
مرا به حال خودم بگذار
مگر نمي بيني پياله ي چشمانم
لبالب از اشكهاي نريخته اند
آخر نگفتي چرا دلت مي خواهد هميشه زير باران قدم بزني ؟
برای اينکه بيشتر از سی سال است که می گريم
و دوست ندارم نه تو و نه هیچ غريبه ای که از کنارم عبور می کند
اشکهای مرا ببيند
