http://www.iransong.com/g.htm?id=19292

به راهه عشق تا سحر ماندم جامه افشاندم او نیامد
به امیدش با نوای دل نغمه ها خواندم او نیامد
امیده دله من کجایی؟
سحر شد چرا پس نیایی؟
چرا نیایی که بی تو نالانم
آتش عشقت زد شرر به جانم آتش عشقت زد شرر به جانم
شب تابان مه رخشان تویی تو
به گلزارم گل تنها تویی تو
ز قلب بیمارم چه خواهی
به چشم بی خوابم نگاهی

پرنــــده ای را که دوســـت داری رهـــایش کـــن اگـــر دوســــتت داشتــــه باشــــد برمیگـــردد اگر برنـــگشـــت بـــــدان هیچ گــــاه مـــــــال تـــــــو نـــــــبـــــــوده

    ...

                                درین شهر یکی پنجره اش را ،

                            به سمت ِ خیابان ِ شلوغی گشوده است:

                      ــ عابرانش به دنبال ِ تکه ای نان ، لَه لَه می زنند !!

                             فرصتی برای عاشق شدن ندارند ...

                         مهر که می ورزند ، گمان می کنند عاشقند ...

کاش مي دانستي چقدر دلم از اين روزهاي سرد

 بي تو بودن گرفته است

کاش مي دانستي چقدر دلم براي ضرب آهنگ قدمهايت

 گرمي نفسهايت، مهرباني صدايت تنگ شده

کاش مي دانستي چقدر دلواپس تو‌ام

کاش مي دانستي چقدر تنهایم ، چقدر خسته ام

 و چقدر به حضور سبزت محتاجم

و همیشه از خودم می پرسم

این همه که من به تو فکر می کنم

 تو هم به من فکر می کنی؟