
دلـــــــــم گرفته از تکرار...
از روزهــــــایی کــــــه
بی هـیچ شـــب شدند
و شب هــــــــــایی که
در کوچه پس کوچه های صبح
سر به خـــــــاک ســــــــــــاییدند
دلــــــم گرفته از ازدحـــــام غریبه ها
از او که نمـــــــــــــــی شـنود
از او که لهجه ی شیـــرین نگـــــاه را
هــــــرگز نفهمید و رفــــــت
دلم گـــــــــرفته اســت
نه از نبـــــــــــــــودن او
کــــــه از ماندن خـــــــــــــود
من از سایه ی بی قرار خودم خستـــــــــــــــه ام.